Corine was een dansmarieke en een hele goede. Ze behoorde mischien wel tot de top van Nederland. Toen viel ze flauw tijdens een repetitie. De artsen vermoedden dat Corine een DES dochter was. DES is een synthetisch oestrogeen, een vrouwelijk hormoon dat van 1946 tot 1977 aan bijna 300.000 Nederlandse vrouwen werd voorschreven ter voorkoming van een miskraam. Voorschrijven van dit medicijn werd gestaakt toen bleek dat kinderen van moeders die DES hadden gebruikt een grote kans liepen op allerlei problemen.
Lichamelijke afwijkingen
DES dochters hebben een vergrote kans op allerlei lichamelijk afwijkingen, zoals onvruchtbaarheid, afwijkende voortplantings-organen en een verhoogde kans op kanker. Corine was dus waarschijnlijk zo'n DES dochter. Röntgen foto's wezen uit dat ze maar één nier had, één eierstok en een halve, gekantelde baarmoeder. Toch raakte ze zwanger, maar na 28 weken moest het kindje gehaald worden middels een spoed keizerssnede. Het jongetje was gezond, dat wel, maar Corine bleef last van hevige pijn in haar buik houden. Het waren verklevingen tengevolge van de operatie, maar ook een cyste die weggebrand werd.
Psychiater
Haar ene eierstok werd op de baarmoeder gebonden, die daardoor welliswaar nog meer kantelde, maar beiden verwijderen zou haar in de overgang doen belanden en dat wilde haar psychiater niet, die vond haar daarvoor te jong en in die jaren had een psychiater veel in te brengen. Zijn keuze betekende voor Corine een leven met veel pijn en negen miskramen. Ze kreeg Naproxen voorgeschreven tegen de pijn, waar ze 28 jaar lang 10-12 pillen per dag van gebruiktte, de dubbele dosis. Naproxen heeft een aantal vervelende bijwerkingen zoals misselijkheid, buikpijn, obstipatie, hoofdpijn, duizeligheid, maagdarmklachten. Corine had ze allemaal! Maar de psych vond dat dat dan maar de prijs was die ze moest betalen voor het soort leven dat hij voor haar in gedachten had. En trouwens, een DES dochter, nee dat was ze niet, dat beelde ze zich maar in!
Kotsmisselijk
Corine probeerde een zo normaal mogelijk leven te leiden, probeerde allerlei baantjes, als verkoopster in een bakkerij of schoenen zaak, zelfs als schoonmaakster. Alles mislukte omdat ze steeds vaker ziek werd. Toen ze dan eindelijk 100% werd afgekeurd kreeg ze 70% van haar oude loon. Omdat ze niet veel uren maakte, was dat dus maar een heel kleine uitkering. Toen werd Corine wéér zwanger en beviel met 28 weken van een jongen die wél gehandicapt was, Benjamin. Nu was het de gyneacoloog die de knoop doorhakte en haar baarmoeder en eierstok verwijderde.
Hartinfact
Corine was toen ruim een half jaar van de pijn af, maar kreeg een hartinfarct, want DES dochters hebben dunne bloedvaten. Corine moest zich helemaal concentreren op haar jongste zoon, ze verhuisde naar Borgsweer, een klein dorpje in de buurt van Delfzijl. Haar man deed iets met brandalarm installaties en werd voor de PTT gestationeerd in het hoge Noorden. Corine genoot daar van de rust en de frisse lucht, het leven op het platteland beviel haar prima, maar ze kreeg nog wel verschillende hartinfarcten én een beroerte. Uiteindelijk slikte ze 11 verschillende medicijnen, die, in combinatie met elkaar, de gekste bijwerkingen gaven. Corine was er kotsmisselijk van, moest vaak overgeven, een dietiste schreef haar daarom vloeibare voeding voor, astronauten voedsel noemde Corine het. De vloeibare voeding hielp niet echt, het kwam er steeds vaker weer uit. Corine kon op het laatst zelfs geen water meer binnenhouden.
Koningin
Thuiszorg had de scootmobiel al besteld, er zou een stoeltjeslift op de trap worden geïnstaleerd.