Opgericht in 1994
MEDIWIET
Mediwietclubs: een blik op de toekomst
Amerika 2009

Na twee dagen te hebben rondgehangen op de THC EXPO in Los Angeles, was het tijd om naar Berkeley af te reizen, een plaats in het noorden van Californië, vlak bij San Francisco. Todd had een limousine voor me geregeld. Een vriendje van hem, Big Mike had voor Todd mensen van en naar het vliegveld gereden en moest nu toch terug naar zijn woonplaats in het noorden dus dat was makkelijk zat. Het werd een rit van 8 uur door de woestijn. Gelukkig had Mike een vriend meegenomen die ook die kant uit moest en zich nuttig maakte door onderweg constant dikke joints te draaien voor de inzittenden. In Californië doen ze niet moeilijk over stoned driving door patiënten! De andere passagier was Elvie een van de weinige patiënten die in Amerika wiet van de DEA krijgen, in haar geval voor haar ogen, want ze is bijna blind.















In Berkeley werd ik geparkeerd in een mooi Dynasty-achtig hotel op een heuvel door Alex Rogers, de Social Services Coördinator voor de Berkeley patiënt Group. In Amerika mogen de medical marihuana stichtingen geen winst in eigen zak steken, ze mogen elkaar goede salarissen uitbetalen en geven de rest uit aan goede doelen. Alex deed niets anders dan veel geld uitdelen op sociaal verantwoorde wijze.















De Berkely Patients Group is een van  de meest gerespecteerde medical marihuana clubs in Californië. Het geheel oogt als een military compound in Afghanistan, een gebouw met een eigen parkeerplaats omgeven met hekken en prikkeldraad en een eigen security. Mannetjes en vrouwtjes op de parkeerplaats, bij de voordeur en áchter de voordeur. Er gaan immers tientallen kilo's per dag over de toonbank.
















Speciaal voor mijn powerpoint- presentatie was mijn oude vriend Ed Rosenthal komen opdagen die daar in de buurt woont. Op de foto zie je v.l.n.r. Alex Rogers, Ed Rosenthal en mijn persoontje na afloop van mijn presentatie. Leuke presentatie trouwens, ik had de nacht tevoren met wodka nog wat wietolie gemaakt in het Dynasty Hotel en kon de verzamelde patiënten een rondje geven, wat voor een leuk sfeertje zorgde.













Top




De volgende dag nam Alex me mee naar een andere medical marihuana club, het Harbourside Health Center, waar ik een complete tour kreeg. Ook hier weer een gebouw op een bewaakte parkeerplaats. Eigen security en een metaaldetectorpoortje bij de ingang. Harborside is de grootste club in Californië met op drukke dagen 1000 klanten per dag. De club hanteert een maximum van twee ounces (ongeveer 50 gram) per klant, dus je kunt eenvoudig narekenen wat daar dagelijks omgaat. In Amerika heb ik dus héél veel wiet gezien.
















Harborside oogt clean en onberispelijk. Er zijn acht verkoopstations, alle wiet wordt door een laboratorium gecontroleerd op schimmels, terwijl ook het THC/CBD gehalte wordt bepaald. Zoals gebruikelijk worden tientallen soorten wiet verkocht en een groot assortiment tincturen, zalfjes, Ice-O-later poeder, hasj en 'edibles' zoals bonbons, cakes, frisdrank, ijs en alles wat een mens maar kan verzinnen waar je wiet in kunt stoppen.
















In heldere, goed verlichte vitrines staat alles uitgestald. Mensen kopen met hun ogen en dat hebben Amerikanen goed begrepen. Hier dus niet die afschuwelijke menulijsten die we in Nederland kennen, waar je als blower als een soort aandelendeskundige moet zijn die de weg weet in prijzen en gewichten en dat ook nog in zijn hoofd moet kunnen uitrekenen!














 
Harborside heeft achter de verkoopstations verrijdbare kasten staan die elders, achter in het gebouw worden gevuld en dan met gesloten deuren naar voren worden gereden, alles onder controle! Mede oprichter Steve de Angelo poseert trots bij zo'n kast met goodies.
















In Harborside kunnen patiënten net als in vele andere clubs stekken of klonen kopen, maximaal 45 per klant. Patiënten mogen in Californië wiet telen en zijn daarom de leveranciers bij uitstek van de clubs. Patiënten mogen tot een kilo bij zich hebben in de auto. Politie heeft speciale weegschalen in de policecar om dat na te kunnen wegen! Alle wiet die binnenkomt wordt voorzien van een papertrail, een formulier waarop precies wordt aangegeven wat er met de wiet gebeurt. Dus de verkoper, de soort, de prijs, gebruikte meststoffen, de resultaten van het lab onderzoek, het aantal zakjes dat er van gemaakt wordt, de verkoop prijs, the Works!
















Achter de winkel zijn vier werkplekken waar de zakjes worden gevuld. Daarna gaat de verpakte wiet naar het magazijn, vanuit het magazijn wordt de winkel bevoorraad.
















Alle deuren in Harborside zijn voorzien van elektronische sloten met een vingerprint reader. In een centrale computer is ingevoerd welke 'vinger' toegang heeft tot een bepaalde ruimte. Ook houdt die computer een jaar lang bij wie wanneer en hoe vaak door een bepaalde deur is gelopen. Diefstal uitgesloten! Uiteraard is er ook een uitgebreid camerasysteem.
















Er is een afzonderlijk activistenstation. Patiënten vinden hier alles voor het schrijven van een brief of e-mail naar een politieke figuur, een burgemeester, een ambtenaar, of een senator in Washington. Er kan ook gebeld worden. Er liggen lijsten met namen en adressen klaar, evenals een lijst met onderwerpen, voorbeelden van brieven of E-mail en scripts voor telefoongesprekken. Voor ieder uur werk ontvangen de mensen een bepaalde hoeveelheid gratis wiet of een vergelijkbaar ander medicijn.
















Patiënten zijn vaak gestrest, door hun ziekte en door het feit dat ze jarenlang vervolgd werden om hun cannabisgebruik. Het centrum biedt daarom een tiental gratis behandelingen zoals reiki, accupunctuur, massage, yoga, hypnotherapie, chiropractie.
















Het invaliden toilet is in ons land meestal een tamenlijk liefdeloze ruimte, soms een beetje eng zelfs. Hier is het invaliden toilet een lust voor het oog. Er is aandacht besteedt aan de kleinste details, buiten beeld staan zelfs bloemen. Trouwens, de club heeft een speciale werkneemster in dienst die door het gehele gebouw bloemstukken plaatst.
















Daarna met Alex en naar Oaksterdam, een wijk in San Francisco waar ik Richard Lee mocht ontmoeten (de man in de rolstoel) oprichter  van de Oakland Cannabis University. De naam is een eerbewijs aan Amsterdam. De Oakland university en de locale medical marihuana club organiseerden een street party, met muziek, (bijna) gratis eten en drinken en natuurlijk veel positieve informatie over dat wonderlijke plantje, de moeder van al dat lokale menselijke geluk. Op de Oakland University  leren studenten die in de cannabisindustrie willen werken, van alles over het plantje. De studie gaat over hennep, cannabis telen, kopen, verkopen,medicinale cannabis, maar ook over de geschiedenis van de prohibition beginnend bij Randolp Hearst en Al Capone tot aan Ronald Regan en zijn idiote War on drugs.
















Oaksterdam kent ook een medical marihuana club, vermomd als een coffeeshop genaamd de Bulldog. Het geld dat hier verdiend wordt, werd geïnvesteerd in de wijk. Amerikaanse medical marihuana stichtingen mogen het geld immers niet in eigen zak steken. Er werden verschillende bedrijfjes opgezet, waaronder de Oaksterdam University om mensen op te leiden en aan werk te helpen. Oaksterdam was enkele jaren geleden nog een achterbuurt met een drugsprobleem, gangs en drive by shootings. Nu is het gewoon een heel pretige wijk waar allerlei mensen met geld en een baan graag komen wonen.
















Artsen adverteren tot in de metro met borden waarop een mooi wietblad staat. Bij een dergelijke arts kun je jezelf laten keuren. Als hij je geschikt acht voor het gebruik van mediwiet kun je met zijn verwijzing naar een loket van je plaatselijke gemeente, waar je een officiële patiëntenpas krijgt. Een medical identification card is anoniem, hoe gek het ook klinkt, er wordt geen adres vermeld. De kaart is er om mensen vrijheid van handelen te geven en te garanderen, niet om die te beperken zoals hier in Nederlandje gelijk bedacht wordt. Wel is de kaart van een aantal controlepunten voorzien en een website waar ambtenaren de pas desgewenst kunnen verifiëren.
















Obama heeft na zijn verkiezing gelijk op 10 februari federale politie verboden nog langer invallen te doen in de ruim 1000 Medical marihuana clubs. Nu al hebben 13 staten in Amerika een medical marihuana wetgeving, Het is logisch te veronderstellen dat deze aantallen over vier jaar als Obama verkozen wil worden, vele malen groter zullen zijn en dat regulering van cannabis dan onvermijdelijk zal volgen. Nederlandje zal vier jaar later volgen, nog acht jaar hier je adem inhouden dus!
















www.cannabis connections.nl
www.mediwiet.nl
www.berkeleypatientsgroup.com
www.harborsidehealthcenter.com
www.oaksterdam.com
www.leap.cc
www.lesscrime.nl


Wernard Bruining 10 Augustus 2009

Elvie krijgt wiet van de DEA
In limo 8 uur door de woestijn
Door Alex geparkeerd in Dynastie-achtig hotel
Het geheel oogt als een military compound
Eigen security
Alex, Ed Rosenthal en Wernard Bruining
Harbor Side, de grootste club in Californië
Harbor Side heeft acht verkoopstations
Heldere, goed verlichte vitrines
Steve de Angelo bij de beveiligde kast
Verpakte wiet met papertrail
Maximaal 45 klonen per klant
Magazijn
Zakjes vullen
Uitgebreid camerasysteem
Activistenstation
Invalidentoilet
Gratis behandelingen
Reiki, acupunctuur, massage, hypnotherapie, etc.
Street party in Oaksterdam, Californië
Oaksterdam University leidt mensen op in de cannabisindustrie
Medical marihuana club vermomd als coffeeshop de Bulldog
Artsen adverteren op borden mét wietblad
Officiële patiëntenpas
Mediwietclubs
!-- Begin LetsStat website statistieken code-->