!-- Begin LetsStat website statistieken code-->
War on cannabis is over!
Cannabinoïden en THC
THC meten.
THC en schizofrenie.  
THC als geneesmiddel.
THC en het verkeer.

Zin en onzin over THC

Met sex hebben de meeste volwassenen ervaring en kunnen er dus over meepraten. Het merkwaardige is dat de mensheid zich zolang sexuele normen en waarden heeft laten voorschrijven door mensen die er per definitie juist géén verstand van hebben, de celibatair levende kerkelijke autoriteiten. Wat dat voor ellende veroorzaakt heeft, daar kunnen we boeken over volschrijven

War on cannabis is over!
Over geen enkele stof wordt zoveel gesproken door mensen die er verder geen ervaring mee hebben als over THC. Instinctief weten mensen die het niet gebruiken dat als je THC binnen krijgt je een andere kijk op de wereld ontwikkeld. Nou is er niets engers voor brave burgers als de kans op verandering,  vandaar de weerstand en het fanatisme, want verandering is voor de meeste mensen eng!  En toch is dat net datgene wat de geschiedenis voor ons in petto heeft, enorme veranderingen die in relatief zéér korte tijd  gaan gebeuren, of we het nou willen of niet! Op het gebied van politieke en maatschappelijke verhoudingen, levensstijl, én drugs. In Amerika heeft Barack Obama federale politie verboden nog langer medical marihuana clubs binnen te vallen. Dat betekent het hek van de dam te halen voor een cannabis regulering die onvermijdelijk volgt bij de herverkiezing van Obama over vier jaar. Gouverneur Schwarzenegger van Californië praat openlijk over een "intelligente aanpak van cannabis" en bedoeld daarmee regulering en legalisatie. En ons Nederlandje?  Daar buitelen politici, niet gehinderd door enige eigen ervaring nog steeds over elkaar heen met nieuwe ideetjes om coffeeshops te knevelen en cannabis nog meer te verbieden. Maar het is "time for a change" of de bange burgers dat nou willen of niet. War on cannabis is over!

Cannabinoïden en THC                                                                                                                      
Cannabis bevat ruim zestig cannabinoïden  waaronder het bekende THC, die in samenspel met elkaar het effect bepalen. De Cannabinoìden zitten besloten in de hars die als een dun laagje over de toppen van cannabis ligt. De wetenschap weet nog niet precies aan te geven welke combinaties welke effecten geven, vooral ook omdat die combinaties voortdurend veranderen. Verschillende kwekers kunnen met dezelfde kloon verschillende soorten wiet produceren. Dat hangt af van de voedingsbodem, de gebruikte meststoffen, de hoeveelheid water en licht. Ook is belangrijk of de wiet afkomstig is van de top van de plant, het middendeel of de onderste takken. Daarom verschilt wiet van dezelfde naam en soort per coffeeshop. Die voortdurende variatie voorkomt gewenning, maar voorkomt ook de mogelijkheid om de werkzame stoffen te patenteren, dikke pech voor de medische industrie!
THC is de meest voorkomende cannabinoïde, het fungeert als een soort brandstof voor de psychische ervaring. Maar zonder de overige cannabinoïden heb je aan THC niet zoveel. Sterker nog, pure synthetische THC zoals in het medicijn Marinol is helemaal niet prettig, je wordt er al snel paranoïde van. Er bestaan ook Cannabinoïden die nog geen naam hebben of wetenschappelijk verantwoord duidelijk omschreven zijn. Deze geheimzinnige cannabinoïden worden daarom cryptics genoemd en schijnen verantwoordelijk te zijn voor het sterke desoriënterende effect van bepaalde wietsoorten zoals  Amnesia. Op de  cannalyse fingerprints  van het bekende Nederlandse bedrijf  Alpha Nova zijn deze cryptics duidelijk te zien, maar verder zijn ze dus onbekend terrein.
THC meten is er niet zoveel van weten. De westerse mens heeft een haast neurotische behoefte om alles te willen meten en in getallen en begrippen te willen vastleggen. Het vage gegeven dat tientallen cannabinoïden in telkens verschillende samenstelling in onderlinge interactie het effect bepalen van cannabis is dus een gruwel voor de westerse wetenschap. Omdat THC  van de cannabinoïden de meest voorkomende is richt zich daarop de focus en probeert men het percentage THC te verheffen tot de ultieme norm die de werking bepaald. Helaas is dat dus niet zo eenvoudig. Het gaat om de onderlinge verhoudingen die zoals we weten telkens verschillend is. Het doet er verder niet zoveel toe hoeveel THC  een soort wiet bevat, het gaat om de totale hoeveelheid die een consument naar binnen werkt en dus uiteindelijk opneemt in zijn bloed. Anders dan bij andere genotsmiddelen merkt de cannabis inhalerende consument binnen 10-20 seconden hoe sterk een bepaalde soort uitvalt en besluit aan de hand daarvan meer of juist minder te consumeren. Een joint wordt om die reden ook wel in delen geconsumeerd, in de asbak gelegd en later helemaal opgerookt. Een pilsje of andere alcoholische versnapering wordt in de regel geheel geconsumeerd terwijl het effect via de maag pas na enige tijd merkbaar wordt. Bij alcohol zijn de percentages werkzame stof bij wet vastgelegd en bijna altijd gelijk per soort drank. Een glas alcohol is per café of restaurant wat hoeveelheid betreft hetzelfde en bij wet bepaald. Bij cannabis hebben we net gezien dat de hoeveelheid werkzame stof juist altijd varieert. Iedere cannabis consument heeft een persoonlijke voorkeur voor bepaalde soorten en doet daarvan een gebruikersspecifieke hoeveelheid in de zelfgedraaide joint. Hippies rookten vroeger zoveel als maar mogelijk was op een dag en waren dan ook meestal behoorlijk van de wereld. De moderne cannabis consument wil een prettige roes, nog een leuk gesprek kunnen voeren en er vooral niet al te stoned uitzien. Wat dat betreft kunnen we dus spreken van een veiliger consumptie cultuur als vroeger waarbij minder werkzame stof wordt geconsumeerd. Wijzen op de hogere THC gehaltes van tegenwoordig heeft dus weinig zin, het gaat erom hoeveel er uiteindelijke in je bloed zit.

THC meten.                                                                                                                                              
In de loop der jaren zijn de gemeten THC  percentages belangrijk veranderd. Werd vroeger tientallen lang gemiddeld 5 tot 7% THC gemeten in cannabis, vanaf 1997 kwamen ineens percentages op tafel en in de media van 35% (Collins 1999). Opgetogen bestrijders wisten het nu zeker, een zo groot percentage van een onschuldige stof, dat moest wel schadelijk zijn, cannabis was misschien toch wel een hard drug te noemen! Dit is net zo onnozel als een stel woestijnbewoners voorhouden dat water gevaarlijk is, want als je er een zwembad vol van drinkt ga je dood! Dat klopt ten dele, maar zoals we hiervoor al zagen gaat het bij cannabis juist om de hoeveelheid die de consument uiteindelijk in zijn bloed opneemt en is het juist bij cannabis zo dat een consument anders dan bij andere drugs die via de maag worden opgenomen binnen een tiental seconden het effect bemerkt en dus optimale controle heeft over zijn consumptie. Gelukkig worden tegenwoordig meer serieuze metingen verricht die veel lager uitkomen. In 2001-2002 kwam het Trimbos instituut in opdracht van de Nederlandse regering tot gemiddelde percentages van 15%. In Nederwiet. Nog steeds belachelijk hoog als je bedenkt dat cannabinoïden alleen voorkomen in de hars die de wiet overdekt en die maximaal 10 tot 20% van het totale gewicht uitmaakt. Die hars bestaat uit vocht, olie terpenen, nog tientallen andere stoffen en inderdaad, nog een zestigtal cannabinoìden, waaronder THC. Eenieder kan met zijn boerenverstand op zijn klompen aanvoelen dat zelfs 10 tot 15% THC een praktisch gezien onmogelijk hoog getal is! Tegenwoordig word gaschromatografie gebruikt voor het meten van THC waardes. Hierbij wordt eerst een sample ontdaan van vocht door het onder een infra rood lamp te leggen gedurende 48 uur. Daarna wordt de vaste droge stof verbrandt, het gas dat daaruit komt wordt belicht en geanalyseerd. Iedere stof geeft zijn eigen licht en valt dus te herkennen door de computer. Een mooi systeem ware het niet dat sommige cannabinoïden al verdampen bij relatief lage temperaturen en andere zoals THC,  juist ontstaan bij verhitting. Conclusie, de beste THC meter is een ervaren blower!


THC en schizofrenie.                                                                                                                              
Er is veel te doen over de duidelijke relatie tussen Cannabis en schizofrenie. Veel schizofrenen gebruiken cannabis om hun dopamine niveau omhoog te krikken. Zolang de hoeveelheid cannabis die ze tot zich nemen beperkt blijft schijnt dat heel goed te werken, er zijn zelfs patiënten die claimen dat cannabis hun geholpen heeft de grote doorbraak van de ziekte schizofrenie te overleven (zie het verhaal van Khalid Ouchon). Wel wordt beweerd dat ongeveer een kwart van de mensheid een bepaald gen heeft dat hen extra kwetsbaar maakt voor paranoia bij wietgebruik. Vooral bij jongeren rond de 16 jaar schijnt dit een extra risico met zich mee te brengen voor het ontwikkelen van een psychose. Maar ja, ook deze beweringen worden door andere onderzoeken weer net zo hard tegengesproken. Ervaren blowers weten dat cannabis nu eenmaal voor sommige mensen niet een geschikt genotmiddel is, maar ja hoe leg je dat vast in wetenschappelijke termen? Is dat dan niet schokkend? Valt wel mee als je bedenkt dat sommige mensen niet tegen alcohol kunnen, ze kunnen niet ophouden met drinken, worden depressief of krijgen er een kwade dronk van, so what´s the difference? En iedere drug die je in grote hoeveelheden gebruikt vooral door jonge onvolwassen kan leiden tot grote psychische problemen. Dat is een open deur, een gat zo groot, dat je je afvraagt waarom mensen zich nog angst laten aanjagen als die met een hoop bombarie wordt ingetrapt.

THC als geneesmiddel.
Tot voor het verbod op cannabis (Marihuana Tax Act 1937) bestond een groot deel van de geneesmiddelen in de apotheek uit medicijnen gebaseerd op cannabis. Ook nu nog wordt cannabis als mediwiet gebruikt bij misselijkheid die optreedt na chemotherapie of bestralingen. Bij Ms  (Multiple Scelerose), glaucoom, schizofrenie, ziekte van La Tourette, spierspasmen, chronische pijn, slapeloosheid, ongesteldheid, melanomen huidkanker en kanker in het algemeen. Op  www.mikuriya.com  kun je een lijst aantreffen met honderden ziektebeelden waarbij mediwiet gebruikt werd. Ik adviseer beginnend mediwiet gebruikers altijd om met thee te beginnen. "Dat spul werkt bij mij niet zeggen ze dan" om bij de tweede of derde joint ineens van alles te zien vliegen. "Dat nooit weer" is dan vaak de geschrokken reactie. Het menselijk lichaam moet eerst leren reageren op de cannabinoìden. Vaak is het zo dat wiet thee al voldoende werkt als medicijn en er dus nooit gerookt hoeft te worden. De meest opwindende medische toepassing vandaag de dag is wietolie. Als je op Google zoekt naar `Run from the Cure` kom je filmpjes tegen van ene Rick Simpson die mensen met allerlei soorten kanker geneest met vier druppels wietolie per dag. Ook in Nederland is wietolie tegenwoordig verkrijgbaar, kijk maar eens op mediwiet.nl  THC heeft een steriliserende werking het doodt kankercellen maar laat gezonde celen met rust. Daarnaast schijnt het ook zenuwcellen te beschermen en dementie af te remmen.

Ruim een op de drie volwassenen krijgt in zijn leven te maken met een of andere vorm van kanker. De meeste kankers worden bestreden met bestralingen of met chemo therapie, vergiften die alle levende cellen doden. De gedachte achter chemo is dat alle kankercellen gedood worden voor de patiënt zelf overlijdt. Het is dan ook niet verwonderlijk dat 50% van de kankerpatiënten die met gemok bewerkt worden doodziek worden, vreselijk leiden onder de gifkuren en alsnog overlijden. Wietolie kan dus een belangrijk medicijn worden in de toekomst maar het wordt te vuur en te zwaard bestreden door de grote farmaceutische bedrijven die voor 50% of meer van hun winst afhankelijk zijn van de productie van anti kanker medicijnen. Toch zal een officieel natuurlijk cannabis medicijn er niet zomaar komen. Een natuurlijk THC medicijn valt immers niet te patenteren omdat de samenstelling voortdurend varieert en iedereen zelf zijn eigen medicijn kan maken.
THC en het verkeer.
In opkomst is het controleren van cannabis gebruik in het verkeer. Hiervoor worden tests gebruikt die zich niet richten op de aanwezige THC zelf maar op het voorkomen van afbraakproducten die het gevolg zijn van THC gebruik in de afgelopen wek tot 10 dagen. Eenieder begrijpt dat het idioot is om mensen te beschuldigen van alcohol in het verkeer als aantoonbaar is dat ze een week geleden gedronken hebben, maar zoals bekend gelden voor cannabis gebruikers andere wetten. De staat der Nederlanden is er op uit om cannabis gebruikers van het sociale verkeer uit te sluiten en te degraderen tot een soort "untermenschen". Wordt THC gebruik in het verleden aangetoond dan kan je rijbewijs worden afgepakt en kun je door de rechter verplicht worden een afkickcursus te volgen. Daar zit je dan naast notoire alcoholisten met je goede fatsoen! Dit alles met als argument dat THC in het verkeer gevaarlijk zou zijn. Nu is dat een aanvechtbare stelling gebaseerd op een onder zoek dat indertijd in Limburg werd uitgevoerd op een afgesloten stuk autoweg. De chauffeurs mochten niet zelf bepalen hoeveel en wat ze rookten maar kregen een hun onbekende soort wiet voorgezet en waren verplicht deze geheel op te roken. En dat ook nog in een telkens oplopende dosering. Lijkt totaal niet op de dagelijkse praktijk, paranoïde en verwarring gegarandeerd vooral als je die slachtoffers dan in een auto stopt, met twee wetenschappers erbij die op je vingers kijken en je met elektrodes aan een computer hangen. Iedere blower kan je de uikomsten voorspellen, voor niet gebruikers klinkt een dergelijke testopzet als zinnig. Bij het onderzoek werden weer een aantal open deuren ingetrapt zoals dat aantoonbaar was dat een chauffeur die cannabis gebruikt had minder hoekig reed, in golvende bewegingen inhaalde, meer afstand hield, de neiging had langzamer te rijden, meer afstand te houden dan de instructeurs voorschreven en zich minder kon °herinneren van de rit. Allemaal zaken die iedere ervaren cannabis gebruiker uit eigen ervaring ook wel weet te vertellen, maar de onderzoekers stelden, ` we meten een verschil, dus THC in het verkeer is een slechte zaak`. Haaks op deze conclusie staat een Canadees onderzoek door een verzekeringsmaatschappij dat als uitkomst had dat cannabis gebruikers zeker niet meer, eerder minder kans hadden op een ongeluk. Ook nu weer kan iedere gebruiker met zijn boeren verstand deze conclusie beamen. Je rijdt stoned immers voorzichtiger, minder opgefokt en laat een andere automobilist voorgaan, ook als hij van links komt en hoe dan ook voorrang wil. Waar alcohol overmoedig maakt zodat je denkt, `Buck, dat stoplicht haal ik wel` denkt de blower, "relax, wat kan mij het schelen, ik heb de tijd". Maar ja maak dat maar eens duidelijk aan een maatschappij die het belangrijker vind om aan te geven hoe snel een auto van 0 tot 100 km optrekt in plaats van aan te geven binnen hoeveel meters hij tot stilstand kan komen! En geloof me de remafstand kan per auto enorm verschillen! Veel beroepschauffeurs zoals bij koeriersdiensten roken stiekem een jointje en ondergaan de hectiek van het moderne verkeer gelaten, maar ontspannen, een onverteerbare zaak voor al die cleane maar o zo opgefokte andere weg gebruikers, het laat immers zien hoe aanvechtbaar hun eigen weggedrag is. Hanig gedrag is immers de norm?
Ik verwonder me altijd over automobilisten die je van rechts inhalen met een strak koppie terwijl in de verte al de staart van de kilometers lange file zichtbaar is. Files ontstaan omdat sommige automobilisten te hard rijden, op de rem moeten trappen waarna achterop komend verkeer óók moet remmen dat meestal ietsje later doen en ietsje langer waardoor na een aantal auto's de verkeersstroom tot stilstand komt. Een dikke joint zou mischien helpen de files op te lossen denk ik dan, maar dat mag je weer niet hardop zeggen van onze niet-deskundige kuddedieren leiders hé?

Wernard Bruining, 5 mei 2009

www.cannaclopedia.be  zie "cannabis in het verkeer"
www.mikuriya.com
Google: Run from the Cure, the Rick Simpson story

Web Page Maker, create your own web pages.